Publicaties Herdenkingskrant

Herdenkingskrant: ‘Herdenking 10 jaar Bijlmervliegramp'

De nasleep van de ramp is een ramp op zichzelf

Niet alleen de ramp, maar ook de chaos die erop volgde heeft diepe wonden achtergelaten in de Bijlmer, vindt Henk van den Belt, die zich na de ramp actief heeft beziggehouden met de hulpverlening en het onderzoek.

Hij was voorzitter van de Bewonersvereniging Kikkenstein–Kruitberg.

Lees verder...

Een deel van mijn hart is weggeslagen

Voor degenen die een dierbare verloren bij de ramp, blijft het intense verdriet een gapende wond die nooit heelt. Mevrouw Ivy Davelaar verloor bij de ramp haar zoon en schoondochter. Het contact met andere nabestaanden in de Stichting Nabij zorgde ervoor dat ze het idee had eindelijk haar pijn te kunnen delen.

Lees verder...

De mensen, de chaos en de angst.

Het gebeurde alweer lang geleden, Maar nare herinneringen duren het langst.
De problemen beginnen als de brand is bestreden.
De mensen, het verdriet en het vervloekte onvermogen. Je merkt pas wat iets betekent als het er niet meer is. Tranen die maar niet willen drogen. Verder moeten met het gemis. De mensen, de pijn en het maar niet kunnen vergeten,Omdat het groter is dan wat een persoon kan bevatten.
De hoop dat het eens is weggesleten.
Door bidden, praten of stomweg bezatten.
De mensen, het geld en alle belangen.
De één zijn dood is de ander zijn brood.
Maar wat nu voor hen, door doodsangst bevangen?
Zij verdienen de aandacht, maar missen de boot.
De mensen, de sensatie en het gebrek aan respect.
Ik was gelukkig maar een buitenstaander die dag.
Veel liever had ik het niet gezien,
En heb meelij met de boom die alles zag.

Het gaat om echte aandacht

Sam Owusu kwam uit Ghana en woonde op de 5e etage van Kikkenstein op huisnummer 216 toen hét gebeurde wat op menig Bijlmerbewoner zijn uitwerking heeft behouden.
In de vroege avond van 4 oktober 1992 was hij thuis.

Hij was een directe getuige van het aanvliegen van het ramptoestel, dat zich min of meer loodrecht in Kruitberg boorde en explodeerde. Zijn eerste gedachte was dat het vliegtuig op zijn flatgebouw terecht was gekomen. In paniek vroeg hij zich af waar hij zo gauw naar toe moest. Hij vluchtte uit huis en rende via de trappen naar buiten.
Hij prees zich als vader gelukkig dat zijn kinderen niet thuis waren. Over zijn vrouw hoefde hij zich geen zorgen te maken. Hij was enkele maanden eerder gescheiden. Beneden was daar de confrontatie met vuur en vlammen en angstige, ontredderde mensen. Hij sprak een landgenote. Een moeder die haar drie kinderen voor haar ogen zag doodgaan en niets kon doen.

Lees verder...

Kinderen maken hun eigen monument

Vier beeldend kunstenaars zijn op een bijzondere wijze betrokken bij de herdenking van de vliegramp van 1992.
Ze maken met schoolkinderen uit de Bijlmer kunstwerken naar aanleiding van die indringende gebeurtenis, die de meeste leerlingen niet bewust hebben meegemaakt. De kunstenaars zelf maakten de ramp, de ene wat dichterbij dan de ander, wel bewust mee. Een verhaal over twee generaties.

Lees verder...

Pagina 2 van 3

2