Publicaties Herdenkingskrant

Herdenkingskrant: ‘Herdenking 10 jaar Bijlmervliegramp'

Het Groeiend Monument: ‘Een bijzondere plek voor iedereen in Zuidoost’

Het bestuur van de Stichting Beheer Het Groeiend Monument heeft enkele maanden geleden een inventarisatie gemaakt van wensen en ideeën om speciale aandacht te besteden aan de Bijlmervliegramp. Een gebeurtenis die wij in heel Nederland, en vooral in Amsterdam Zuidoost niet zullen vergeten. Daarom is de rode draad van alle activiteiten: 'niet vergeten en doorgaan'.

Scholenproject

Leerlingen van vier scholen werkten onder leiding van kunstenaars en het Matchpoint Cultuureducatie Zuidoost aan werkstukken. De bedoeling is dat de herdenking van de ramp en de betekenis van het Groeiend Monument voor de kinderen duidelijk wordt. Belangrijk is, dat ze op een respectvolle wijze leren omgaan met het monument.

Verbondenheid

Een ander aspect dat wij tijdens de herdenkingsweek centraal willen stellen is respect en saamhorigheid voor elkaar. Direct na de vliegramp was er sprake van een bijzondere saamhorigheid en verbondenheid in de Bijlmer, vanwege het leed dat we met elkaar moesten dragen. Er was aandacht voor elkaar en mensen voelden zich intens met elkaar verbonden.

Plotseling kreeg de Bijlmer belangstelling uit heel Nederland, Europa en de rest van de wereld. Er was aandacht voor het menselijke verhaal achter de ramp. Dat leidde ertoe dat het mooie en bijzondere van de Bijlmergemeenschap door de media werden ontdekt. Daardoor werd de berichtgeving over de Bijlmer genuanceerder en positiever.

We kunnen proberen het gevoel van saamhorigheid en verbondenheid vast te houden in de Bijlmer. Door zoveel mogelijk mensen en groepen te betrekken bij de activiteiten hoopt de stichting Beheer Het Groeiend Monument een steentje bij te dragen om deze gedachte weer gestalte te geven.

Lees verder...

Groeiend Monument streeft naar een herdenkingsruimte

Het bestuur van het Groeiend Monument heeft het idee ontwikkeld om een herdenkingsruimte in te richten. Hiermee beoogt het bestuur een permanente tentoonstelling in te richten, waar alle materialen, die verband houden met de Bijlmerramp worden verzameld en tentoongesteld. Ook zal nieuwe documentatie en beeldende kunst een plek krijgen. De ruimte zal een plek zijn van ontmoeting en bezinning, en bezoekers uit binnen- en buitenland verwelkomen.

Met de herdenkingsruimte beogen wij een plek in de Bijlmer te creëren waar niet alleen het leed wordt herdacht, maar waarbij ook gestreefd wordt om de verbondenheid en saamhorigheid die zo belangrijk waren voor het verwerken van de Bijlmerramp, steeds opnieuw vorm te geven.

Met de woningbouwvereniging Patrimonium is overeenstemming bereikt om bij de vernieuwingsplannen die zij in het gebied rond het groeiend Monument' ontwikkelen rekening te houden met de wensen van het bestuur van de Stichting Beheer Het Groeiend Monument. Het stadsdeelbestuur .van Amsterdam Zuidoost heeft eveneens hun medewerking aan dit project toegezegd.

In het herdenkingsgebouw willen we graag een stilteplek creëren. Ook zal er een ruimte voor een permanente expositie over de vliegramp gerealiseerd worden en daarnaast een ruimte voor activiteiten van diverse etnische groepen.

Heeft u ideeën of suggesties dan kunt u zich schriftelijk wenden tot het bestuur van Het Groeiend Monument. Wij hebben uw hulp nodig om de herdenkingsruimte tot een levendige en waardige plek in Amsterdam Zuidoost te maken.

 Deze herdenkingskrant is een uitgave van de Stichting Beheer

Het Groeiend Monument
Postbus 12054
1100 AB Amsterdam Zuidoost

Je kunt naderhand aan niemand uitleggen wat je gezien, geroken, gevoeld hebt.

Dineke Klanke–Heil werkte als vrijwilliger bij de RVHV, de Regionale Vrijwillige Hulpverlening, die ressorteerde onder de Brandweer. De vrijwilligers, vaak mensen met gewone kantoorbanen waren opgeleid voor rampen, maar hadden voornamelijk geleerd hoe ze eerste hulp moesten bieden. Ze hadden geleerd hoe ze gewonden moesten verzorgen.

Tijdens de Bijlmerramp werden ze dag in dag uit ingezet om slachtoffers te zoeken en te bergen.

 'We waren net thuis van een dagje strand en zaten net aan een bak erwtensoep. Toen belde een collegaatje, die zei: 'Er is een vliegtuig neergestort in de Bijlmer. Je moet paraat zijn.' Ik zei: 'Dat zal wel zo'n sportvliegtuigje zijn.' 'Nee hoor,' zei ze, 'er is echt iets aan de hand. Ik heb het hier gehoord.' We moesten vanuit Zuidoost naar het Westelijk Havengebied, onze oproepplek. Van daaruit gingen we dan naar de rampplek. Maar we kwamen haast niet door het verkeer. Het was een enorme chaos. Toen hebben we de parkeerlichten aangedaan, en heb ik mijn helm opgezet, zodat mensen konden zien dat ik hulpverlener was. Zo hebben we ons al toeterend een weg door het verkeer gebaand. Vanuit de opleidingsplaats zijn we met grote trucks naar de Bijlmer gegaan.

Lees verder...

Het verdriet kende geen kleur

Dat saamhorigheidsgevoel moeten we vasthouden in de Bijlmer

Stadsdeelvoorzitter Elvira Sweet werkte tien jaar geleden als manager bij het jongerenwelzijnswerk in de Bijlmer. Ook op haar heeft de ramp een onuitwisbare indruk gemaakt.
Ze begrijpt daarom dat ook tien jaar na dato nog veel Bijlmerbewoners met de ramp bezig zijn. Maar met het slachtofferdenken wil ze korte metten maken. Je moet juist kijken naar hoe de ramp de wijk sterker gemaakt heeft.

'Toen het gebeurde was ik op vakantie. Op Malta. Ik werd gebeld uit Nederland dat er iets vreselijks was gebeurd en dat ik naar het nieuws moest kijken. En het was binnen een paar minuten wereldnieuws. Ik heb wat er gebeurd is in de Bijlmer op de Maltese televisie gezien. Rillingen. Klam, koud. Dit kon gewoon niet waar zijn.' Elvira Sweet werkt in 1992 aIs sectorhoofd jongerenwerk bij BZO in Amsterdam Zuidoost. Als ze drie dagen na de ramp weer in de Bijlmer terugkeert, spoedt ze zich meteen naar De Nieuwe Stad, van waaruit de hulpverlening door BZO gecoördineerd wordt. 'Er is ontzettend veel gedaan, ook vanuit het jongerenwerk, om hulp te bieden bij de registratie van de slachtoffers en te zorgen dat mensen begeleid werden. Vooral de geestelijke opvang van de mensen was belangrijk.

Lees verder...

Omzien en vooruitkijken

De Bijlmervliegramp is voor alle betrokkenen een zeer ingrijpende gebeurtenis geweest. Voor Nederland was het een dramatische gebeurtenis. Een ramp. Iets dat het voorstellingsvermogen te boven gaat, werd harde werkelijkheid op de avond van 4 oktober 1992.
Nu herdenken we 10 jaar Bijlmervliegramp. Een moment om stil te staan, en om vooruit te kijken.
De voorbije jaren brachten de nodige beroering.
We hebben een parlementaire enquête achter de rug, en een groot opgezet gezondheidsonderzoek. 
Belangrijke gebeurtenissen, die misschien eraan kunnen bijdragen om de ramp een plek te kunnen geven.
Maar de echte verwerking zit in mensen zelf. Hoe verder? Hoe geven we de ramp een plaats in onze ziel, en hoe richten we onze blik tegelijk op de toekomst?
Een opgave voor iedereen die met de gevolgen van de ramp te maken heeft gehad.
De bewoners van de getroffen flats, iedereen die vrienden en familie verloor, de talloze hulpverleners, de burgers van Amsterdam, de mensen van buiten. Een opgave voor ons allen. Ik hoop dat we daar samen de kracht voor kunnen vinden.

Pagina 1 van 3

Start
Vorige
1